آواژیک
کاش
سكوت و بهت همه ي وجودم را فرا گرفته است. خسته از غم هاي بي شمار آدمي. كاش لختي چشمانم را بر هم نهم و اين همه اندوه را فراموش كنم...
سكوت و بهت همه ي وجودم را فرا گرفته است.
خسته از غم هاي بي شمار آدمي.
كاش لختي چشمانم را بر هم نهم و اين همه اندوه را
فراموش كنم...
+ نوشته شده در سه شنبه هجدهم فروردین 1388 21:53 توسط آواژیک |
من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت برون فکنده مرا ز گلشن خویش به جرم چهره ی زردم
دختر يخي زهور ته مانده ي يك زن لحظه هاي پلاسيده حسين
Design by : Night Skin
