یکی از زیبا ترین دیالوگهای نمایشنامه آنتیگون
آه پول،انسان چیزی شومتر از این نیافریده است
اوست که شهرها را تباه می کند
اوست که خانواده ها رامی پراکند
اوست که شرافت قضات وتقوای
زنان را بر باد می دهد
دروغ و بیشرمی زادگان اویند
و هم اوست که نفرت پنهان به
ایزدان را در قلبها جای می دهد.
+ نوشته شده در چهارشنبه نوزدهم بهمن ۱۳۸۴ ساعت 22:24 توسط آواژیک
|
من آن خزان زده برگم که باغبان طبیعت برون فکنده مرا ز گلشن خویش به جرم چهره ی زردم